بشنو اکنون داد مهمان جدید


من همی دیدم که او خواهد رسید

من شنوده بودم از وامش خبر


بسته بهر او دو سه پاره گهر

که وفای وام او هستند و بیش


تا که ضیفم را نگردد سینه ریش

وام دارد از ذهب او نه هزار


وام را از بعض این گو بر گزار

فضله ماند زین بسی گو خرج کن


در دعایی گو مرا هم درج کن

خواستم تا آن به دست خود دهم


در فلان دفتر نوشتست این قسم

خود اجل مهلت ندادم تا که من


خفیه بسپارم بدو در عدن

لعل و یاقوتست بهر وام او


در خنوری و نبشته نام او

در فلان طاقیش مدفون کرده ام


من غم آن یار پیشین خورده ام

قیمت آن را نداند جز ملوک


فاجتهد بالبیع ان لا یخدعوک

در بیوع آن کن تو از خوف غرار


که رسول آموخت سه روز اختیار

از کساد آن مترس و در میفت


که رواج آن نخواهد هیچ خفت

وارثانم را سلام من بگو


وین وصیت را بگو هم مو به مو

تا ز بسیاری آن زر نشکهند


بی گرانی پیش آن مهمان نهند

ور بگوید او نخواهم این فره


گو بگیر و هر که را خواهی بده

زانچ دادم باز نستانم نقیر


سوی پستان باز ناید هیچ شیر

گشته باشد هم چو سگ قی را اکول


مسترد نحله بر قول رسول

ور ببندد در نباید آن زرش


تا بریزند آن عطا را بر درش

هر که آنجا بگذرد زر می برد


نیست هدیهٔ مخلصان را مسترد

بهر او بنهاده ام آن از دو سال


کرده ام من نذرها با ذوالجلال

ور روا دارند چیزی زان ستد


بیست چندان خو زیانشان اوفتد

گر روانم را پژولانند زود


صد در محنت بریشان بر گشود

از خدا اومید دارم من لبق


که رساند حق را در مستحق

دو قضیهٔ دیگر او را شرح داد


لب به ذکر آن نخواهم بر گشاد

تا بماند دو قضیه سر و راز


هم نگردد مثنوی چندین دراز

برجهید از خواب انگشتک زنان


گه غزل گویان و گه نوحه کنان

گفت مهمان در چه سوداهاستی


پای مردا مست و خوش بر خاستی

تا چه دیدی خواب دوش ای بوالعلا


که نمی گنجی تو در شهر و فلا

خواب دیده پیل تو هندوستان


که رمیدستی ز حلقهٔ دوستان

گفت سوداناک خوابی دیده ام


در دل خود آفتابی دیده ام

خواب دیدم خواجهٔ بیدار را


آن سپرده جان پی دیدار را

خواب دیدم خواجهٔ معطی المنی


واحد کالالف ان امر عنی

مست و بی خود این چنین بر می شمرد


تا که مستی عقل و هوشش را ببرد

در میان خانه افتاد او دراز


خلق انبه گرد او آمد فراز

با خود آمد گفت ای بحر خوشی


ای نهاده هوش ها در بیهشی

خواب در بنهاده ای بیداریی


بسته ای در بی دلی دلداریی

توانگری پنهان کنی در ذل فقر


طوق دولت بسته اندر غل فقر

ضد اندر ضد پنهان مندرج


آتش اندر آب سوزان مندرج

روضه اندر آتش نمرود درج


دخل ها رویان شده از بذل و خرج

تا بگفته مصطفی شاه نجاح


السماح یا اولی النعمی رباح

ما نقص مال من الصدقات قط


انما الخیرات نعم المرتبط

جوشش و افزونی زر در زکات


عصمت از فحشا و منکر در صلات

آن زکاتت کیسه ات را پاسبان


وآن صلاتت هم ز گرگانت شبان

میوهٔ شیرین نهان در شاخ و برگ


زندگی جاودان در زیر مرگ

زبل گشته قوت خاک از شیوه ای


زان غذا زاده زمین را میوه ای

درعدم پنهان شده موجودیی


در سرشت ساجدی مسجودیی

آهن و سنگ از برونش مظلمی


اندرون نوری و شمع عالمی

درج در خوفی هزاران آمنی


در سواد چشم چندان روشنی

اندرون گاو تن شه زاده ای


گنج در ویرانه ای بنهاده ای

تا خری پیری گریزد زان نفیس


گاو بیند شاه نی یعنی بلیس